تاریخچه MTU-- قسمت اول

فن آوری به روز و روحیه نوآوری و شجاعت برای کشف مسیرهای جدید هموارهMTU وMTU Onsite Energy را از سایر رقبای خود متمایز کرده است.

در این مقاله مروری داریم بر 110 سال سابقه شرکت و 50 نقطه برجسته در طول مسیر رو به رشدMTU و نشان دادن تصاویر مدل های مختلف موتور و رویدادهای دیگری را که بیش از یک صد سال از تاریخچه شرکت را تشکیل می دهند .

بنابراین می توانید در مورد نقاط عطف فناوری و توان مهندسی شرکت MTU اطلاعات بیشتری کسب کنید.

1900

سفر اولین zeppelin LZ 1

اولین هواپیـمای قدرتمند موتـوری قابـل تنظیم که توسـط Count Ferdinand von Zeppelin (1938-1838) ساخته شده بود، پرواز موفق خود را در 2 ژوئیه سال 1900 از طریق دریاچه کنستانس در محلی که امروز کارخانه MTU 2 در آن قرار دارد ، داشت.

پرواز LZ 1 هجده دقیقه به طول انجامید و به ارتفاع 400 متر نیز رسید.

LZ 1توسط دو موتور بنزینی دایملر کار میکرد که هرکدام 9 کیلو وات نیرو (12 اسب بخار) قدرت داشتند. این موترها ساخت ویلهلم میباخ بود.

1908

تصادفهواپیما Zeppelinدر Echterdingen و ایجاد بنیاد Zeppelin

در 5 اوت سال 1908 هواپیمای LZ 4 به دلیل مشکلات فنی موتور و آتش سوزی مجبور به فرود اضطراری درEchterdingen در نزدیکی اشتوتگارت شد.

مردم آلمان پس از این اتفاق مبلغی در حدود 6،25 میلیون مارک به فردیناند فون زپلین اهدا کردند. زپلین با این پول موسسه Luftschiffbau Zeppelin GmbH را در 8 سپتامبر سال 1908 تأسیس کرد و سپس در 30 دسامبر بنیاد Zeppelin را برای ارتقاء هواپیمایی و علوم هوانوردی بنا نهاد. این شرکت سپس به Friedrichshafen نقل مکان کرد که طی چندین سال در آن آشیانه هواپیما های بیشتری ساخته شد.

1909

بنیاد Luftfahrzeug-Motorenbau GmbH

پس از سقوط LZ 4 در Echterdingen ، ویلهلم میباخ (1846-1929) ، پادشاه طراحان و پدر مرسدس اولین طراحی اتومبیل مدرن را در 22 اوت سال 1908 به گراف فردیناند فون زپلین پیشنهاد داد.

طراحی این موتور توسط پسرش کارل (1879-1960) توسعه یافته و بر قابلیت اطمینان آن تأکید داشت.

زپلین این پیشنهاد را پذیرفت و در 23 مارس 1909 ، Luftfahrzeug-Motorenbau GmbH - مستقر در Bissingen an der Enz تأسیس شد. هدف این شرکت "ساخت موتورهای هوایی" بود که با گزینه استفاده از این موتورها "برای وسایل نقلیه محرکه بر روی زمین و آب" نیز مرتبط بود. اولین موتورهای ساخته شده توسط کارل میباخ در کارخانه ماشین سازی گروتز در Bissingen طراحی و ساخته شدند.

کارل میباخ رئیس فناوری نخستین بخش پیشرو MTU درFriedrichshafen امروز بود.

1910

توسعه موتور AZ میباخ

اولین موتور هواپیما اوایل پاییز سال 1909 به تست رسید:

مدل AZ (107 کیلو وات یا 145 اسب بخار) یک موتور شش سیلندر که دقیقاً با الزامات حمل و نقل هوایی با نسبت قدرت وزنی عالی مطابقت داشت و به گونه ای طراحی شده بود که هنگام خاموش شدن موتور ، پیستون ها ، سیلندرها و دریچه ها به راحتی جایگزین شوند. این موتور برای اولین بار در سال 1910 در LZ 6 مورد استفاده قرار گرفت.

اولین هواپیما zeppelinکه با سه موتور AZ به تنهایی راه اندازی شد LZ 10 "Schwaben" بود.

از سال 1911 به بعد برنامه ریزی پروازهای مسافربری با LZ 10 انجام شد.

1912

Luftfahrzeug-Motorenbau GmbH از Bissingen به Friedrichshafen نقل مکان می کند

در سال 1911/1912 شرکت به Friedrichshafen به مکانی که امروزه MTU Plant 1 در آن قرار دارد ، نقل مکان کرد. در آن زمان این سایت مستقیماً با سایت Luftschiffbau Zeppelin GmbH کنار هم قرار گرفت. در ماه می 1912 این شرکت نام خود را به Motorenbau GmbH تغییر داد و تولید موتورهای هوایی همچنان ادامه داشت.

1916

توسعه موتور هواپیما Mb IVa

در سال 1916 ، Motorenbau GmbH موتور هواپیما با ابعاد بیشتر از مدل Mb IVa را توسعه داد ، اولین موتور هواپیمای سری تولید با قدرت 260 اسب بخار و موتور شش سیلندر در ارتفاع 1800 متر بالاتر از کوه وندلشتین در بایرن مورد آزمایش قرار گرفت. از بین رفتن کارایی در موتورهای هواپیما با کاهش تراکم هوا با ظرفیت بیشتر مکعب و فشرده سازی بیشتر جبران می شد - بنابراین موتور "بیش از حد" و "بیش از حد فشرده شده" بود. تا سال 1918 ، این موتور هواپیما عمدتاً در هواپیماهای G و R و همچنین هواپیماهای شناسایی و هواپیماهای هوایی نصب شده بود.

1918

این شرکت به Maybach-Motorenbau GmbH تغییر نام داد

در 18 می 1918 این شرکت نام خود را از Motorenbau به Maybach-Motorenbau تغییر داد. یک آرم جدید شرکت ، مثلث خمیده با دو برابر M ، برای نشان دادن نام جدید ایجاد شده است. به دلیل تقاضای زیاد موتورهای هواپیما ، این سایت تا پایان جنگ جهانی اول رشد چشمگیری داشت. تعداد زیادی ساختمان اضافه شده و بیش از 3000 نفر شاغل بودند.

1919

تأسیس اولین کارگاه آموزشی

هرکمپانی که می خواهد محصولات نوآورانه تولید کند ، به کارمندان دارای تحصیلات عالی نیاز دارد. این مشکل در جنگ جهانی اول بود ، زیرا کارگران متخصص مجبور بودند به جبهه بروند. Motorenbau GmbH همچنین از سال 1917 به کارگران زن اعتماد کرد و یک کارگاه آموزشی ایجاد کرد. این تجربه پایه و اساس تاسیس کارگاه آموزشی مایباخ Motorenbau GmbH در نوامبر 1919 شد . برای اولین بار در منطقه بود که یک برنامه آموزشی اصلی برای کارگران فلز نیز ایجاد شد. از آنجا که رهنمودهای آموزشی در Maybach Motorenbau GmbH بسیار خوب بود ، تمام کارآموزان با شرکت های متعلق به گروه Zeppelin از سال 1920 به طور معمول در اینجا آموزش دیدند.

در این حین کار بر روی توسعه اولین موتور دیزلی پر سرعت در جهان آغاز شد

پایه اصلی و آینده محور برنامه تولیدی پس از جنگ جهانی اول ، موتور دیزلی با سرعت بالا بود ، عملکرد آن برآورد شده در 100 کیلووات (150 اسب بخار) و سرعت میل لنگ نسبتاً بالا 1300 دور در دقیقه برای اتومبیل های ریلی و قایق موتوری است. تجربه ساخت موتورهای هواپیما توسط این شرکت در شروع توسعه در سال 1919 مورد استفاده قرار گرفت. تا سال 1920 ، آنها اولین موتورهای اولیهنوع G 1 را آزمایش كردند. در سال 1923 شاهد ورود مدل G 4a به بازار با سیلندر بلوک ، کمپرسور تکامل یافته و شیرهای تزریقی بوند.

1921

اولین ماشین مایباخ ، نوع W 3 ، در نمایشگاهی در برلین ارائه شد

پیمان ورسای به این معنا بود که شرکت های آلمانی از تولید هواپیما و تجهیزات هواپیمایی منع شده اند. این شرکت مجبور بود یک شبه برنامه تولید خود را تغییر دهد. آنها موتورهای دیزلی را برای قطارها توسعه دادند و توجه خود را به سمت خودروها سوق دادند. در نمایشگاه اتومبیل سازی برلین در پاییز سال 1921 ، Maybach-Motorenbau GmbH شرکت میباخ مدل 22/70 اسب بخار داخلی مدل W 3 را به یک مالک لیموزین ارائه داد.

مدل W 3 نکات برجسته فنی را نشان می داد که با ترکیبی از حیرت و شور و شوق توسط رسانه ها مورد استقبال قرار گرفت و شهرت خود را به عنوان اتومبیل آلمانی " رولزرویس" به گوش جهان رساند.

ساخت بدنه (از جمله فضای داخلی) توسط شرکت میباخ به شرکت های متخصص ساخت بدن در کل دوره تولید تا سال 1941 منتقل شد.

در دسامبر سال 1929 ، این شرکت اولین اتومبیل تولید دوازده سیلندر خود سری میباخ مدل 12 با هفت جابجایی سبک و 150 اسب بخار را ارائه داد.

1924

میباخ با همکاری Wismar و E.V.A برای ساخت یک لوکوموتیو اقدام کردند

سه شرکت Eisenbahn-Verkehrsmittel-AG (E.V.A.) و Wismar و Maybach-Motorenbau به طور مشترک یک لوکوموتیو دیزلی تهیه کردند و آن را برای اولین بار در سپتامبر سال 1924 در نمایشگاه راه آهن Seddin به متخصصان ارائه دادند. Deutsche Reichsbahn لوکوموتیوهای مجهز به موتور میباخ G 4a (موتور شش سیلندر با 150 اسب بخار در دور 1300 دور در دقیقه) را مورد آزمایش کامل قرا داد. انتقال 4 سرعته مکانیکی توسعه یافته توسط میباخ نیز مورد آزمایش قرار گرفت. Deutsche Reichsbahn پس از آزمایش موفقیت آمیز ، دو عدد لوكوموتیو را سفارش داد.

Maybach-Motorenbau پس از مشاهده علاقه شدید مقامات راه آهن آلمان و خارج از کشور، توسعه کار را سرعت بخشید و نسل جدید موتورهای GO در دهه 1930 وارد بازار کرد.

از طرف دیگر در سال 1924 هواپیمای مرمت یافته از طریق اقیانوس اطلس به سمت امریکا حرکت کرد.

1933

رکورد خطوط راه آهن هامبورگ با موتور دیزل GO-5

راه آهن هامبورگ سفرهای ریلی در اروپا را با سرعت بالا در ماه می سال 1933 آغاز کرد.

همچنین این اولین قطار کارآمد با کاربری برنامه ریزی شده بود که توسط Waggonbau und Maschinenbau AG گورلیتز ساخته شد.

میانگین سرعت 125 کیلومتر در ساعت و حداکثر سرعت 160 کیلومتر در ساعت بود.

با استفاده از راه آهن های پر سرعت بیشتر در مسیرهای مختلف بین شهرهای بزرگ آلمان در سالهای بعد علاقه به حمل و نقل با قطارها بین اپراتورهای راه آهن خارج از کشور افزایش یافت.

توسعه و تولید موتورهای پر سرعت

از سال 1933 ، میباخموتورهای بنزینی کم حجم و با کارایی بیشتری را برای خودروهای چرخ دار ایجاد و تولید کرد و آنها را به صورت موتورهای شش سیلندر درون خط و موتورهای دوازده سیلندر V ساخت.

به ویژه در موتورهای مخصوص وسایل نقلیه جنگی، تمرکز کمترین اندازه نصب شده برای موتورها بود ، زیرا طول موتور تأثیر بسزایی بر وزن خودرو داشت. برای کوتاه نگه داشتن فنر سیلندر و در نتیجه طول موتور ، موتورهای HL 100 یا HL 108/120 مجهز به میل لنگ دیسک بلبرینگ بودند که در قسمتهای فوقانی و تحتانی تقسیم شده مرکزی قرار گرفتند.

تا سال 1945 ، این شرکت در حدود 140،000 از این موتورهای پر کار (HL) با برد عملکرد بین 100 تا 700 اسب بخار تحویل داده بود.

1934

اولین موتور دیزل توربوشارژ و پر سرعت و بزرگ در جهان  GO 6

اولین موتور دیزلی پر سرعت با عملکرد بالاتر از طریق توربوشارژر اگزوز ، نوع GO 6 بود که در سال 1934 وارد بازار شد. این موتور دیزل چهار زمانه با آب سرد دارای دوازده سیلندر است. این شرکت پتانسیل توربوشارژ اگزوز را در مراحل اولیه تشخیص داد و در اوایل دهه 1930 با سندیکای سوئیسی Büchi در این بخش همکاری کرد. این موتور 441 کیلووات (600 اسب بخار) در دور موتور 1300 تولید می کند.

در 17 فوریه 1936 سفر قطار پر سرعت "لایپزیگ" بین لودویگستلوست و ویتنبرگ صورت گرفت و با حداکثر سرعت 210 کیلومتر در ساعت با GO 6 دستیابی به حداکثر سرعت انجام شد.

روند رو به رشد ساخت توربوشارژ به طور مداوم توسعه یافته و امروزه یکی از فن آوری های کلیدی در MTU Friedrichshafenاست.

1943

بمب های نیروهای متفقین کارخانه Friedrichshafen را تخریب می کنند

در سال 1943 ، Friedrichshafen هدف حملات بیشمار بمباران توسط نیروهای متفقین قرار گرفت. این اختلال در تولید به طرز چشمگیری در تأسیسات تسلیحاتی واقع در آنجا تاثیر گذاشت.

در آن زمان ، تعداد فزاینده ای از کارگران اجباری و اسیران جنگ از کشورهای مختلف برای ادامه تولید به کار گرفته می شدند. محل اسکان و مواد غذایی آنها بسار بد بود و رنج بسیاری را به همراه مردم دیگر در پادگان ها و کارخانه ها متحمل می شدند.

در سال 1943 ، بخش طراحی به Wangen im Allgäu منتقل شد. عواقب جنگ جهانی دوم برای شهر Friedrichshafen و صنعت آن زمان فاجعه بار بود. متعاقباً ، این شرکت ها تحت کنترل نیروهای متفقین قرار گرفتند و سایر امکانات نیز تا حدی برچیده شدند.

1949

توسعه بیشتر موتور پر سرعت مدل MD 650

پس از جنگ جهانی دوم ، موتورهای جدید با محفظه های تونلی و رولرهای چرخدار ایجاد شد.

GTO 6که هنوز هم در تعویض لوکوموتیوها و سری MD از آن استفاده می شد در اصل برای لوکومتیو های راه آهن طراحی شده ، مشتریان همچنین از موتورهای MD در سایر برنامه های درایو ، به ویژه در قایق های پر سرعت استفاده می کردند. از اوایل سال 1945 ، این موتورها پایه و اساس تولید بعدی توسط Friedrichshafen در تولید Motorenbau را تشکیل دادند. عملکرد و پایداری همه کاره به دست آمده است که به لطف توربوشارژ ، فشار داخلی ، پیستونهای خنک کننده با روغن فشار و سه دریچه ورودی و خروجی در هر سیلندر قرار گرفته است.

1950

شروع برنامه تبدیل دیزل توسط Deutsche Bundesbahn - Maybach در روند مناقصه شرکت می کند

پس از پایان جنگ جهانی دوم ، مقامات راه آهن آلمان با چالش های اساسی روبرو شدند. بقایای ناوگان لوکومتیو ها که تخریب نشده بود قدیمی و از هم پاشیده بودند و تغییرات ساختاری لازم داشتند.

این تغییرات از طریق ایجاد لوکوموتیوهای دیزلی بزرگ که مشهورترین آنها V 200 است آغاز شد. تقریباً تمام لوکوموتیوهای چند منظوره دیزلی هیدرولیک V 200 با دو موتور MD 650 مجهز به هر موتور 1100 اسب بخار بودند. برای کالاهای سنگین و خدمات حمل و نقل مسافر ، به منظور جایگزینی لوکوموتیو بخار قدیمی ، یک لوکوموتیو خط اصلی نیاز به عملکرد حداقل 2000 اسب بخار داشت.