کامینز در مریخ

کامینز در مریخ

شفالی رانا مهندس کامینز برای شبیه سازی سفر آتی خود به مریخ، تعطیلات خود را در یوتا ( ایستگاه تحقیقاتی کویر مریخ ) می گذراند نه برای اسکی و پیاده روی بلکه برای کار در بیابان و زندگی در محله های کوچک و خوردن غذاهای خشک شده در یخ.

رانا که بخشی از تیم شش نفره دانشجویان دانشگاه پوردو است می گوید: "من به فضا بسیار علاقه مند هستم و این ممکن است بهترین شانس من برای تجربه دو هفته زندگی در فضا باشد.

انجمن مریخ خود را به عنوان "بزرگترین و تأثیرگذارترین سازمان حمایت فضایی جهان" معرفی می کند که به اکتشافات انسانی مریخ اختصاص داده شده است. این مرکز حدود 18 سال پیش این ایستگاه تحقیقاتی را ایجاد کرد تا بازدید کنندگان بتوانند زندگی در مریخ را تجربه کنند و تحقیقاتی را انجام دهند که در صورت مفید بودن انسان باید در صورت گذر از 140 میلیون مایل به سیاره زمین باشد.

جامعه کویر یوتا را بسیار نزدیک شبیه سازی با مریخ می کند از منظره بی ثمر گرفته تا انزوای محققان در مجتمع شش ساختمان که ظاهراً وسط بیایان است.

زندگی در ایستگاه

گروه های ایستگاه ، تقریباً چهار ساعت در جنوب شهر سالت لیک سیتی - یوتا باید از یک پروتکل سخت پیروی کنند و تنها با لباس های فضایی که برای محافظت از آنها در برابر محیط خشن مریخ احتیاج دارند بیرون از خانه قرار بگیرند.

دما در مریخ متوسط ​​ حدود منهای 80 درجه فارنهایت (منهای 60 درجه سانتیگراد) و روز خورشیدی مریخ 24 ساعت 39 دقیقه دارد.

بیشتر ساختمانهای این مجتمع از طریق گذرگاههای پوشانیده شبیه سازی تونل های محصور شده متصل می شوند که در صورت سفر تیم های واقعی پنج تا 10 ماهه به مریخ ، لازم است.

رانا مهندس محصولاتجدید با قابلیت اطمینان در کامینز است که بخشی از تیمی خواهد بود که توسط دانشگاه پوردو جامعه مریخ و دانشکده هوانوردی و فضانوردی حمایت مالی می شود.

رانا می گوید که او همیشه به فضا علاقه مند بوده است اما پس از شروع برنامه فضایی در هند بومی و به دنبال فرود یک فضاپیمای بدون سرنشین روی ماه ، علاقه وی افزایش یافته است.

تیمپوردوبرای ارزیابی خواص لایه های بستر و تأثیر عوامل محیطی بر عملکرد فضانوردان تحقیقاتی را در مورد خشت های موجود در مریخ انجام می دهد .

دکتر سزاره گوارینیلو ، دانشمند تحقیقاتی در دانشکده مهندسی مکانیک ، سومین سفر خود را به MDRS انجام داده و به عنوان فرمانده مأموریت خدمت می کند.

او می گوید : علاوه بر نگه داشتن تیم در حین حفظ پروتکل ، وظیفه خود را به عنوان کمک به اعضای تیم برای کار در یک فضای کوچک و تعدیل در انزوا انجام میدهد.

یک رویای مشترک

رانا و دکتر گوارینیلو هر دو مشتاق به سفر به فضا هستند و امیدوارند که این تجربه ممکن باشد و تمام تلاش خود را برای تحقیقات بیشتر انجام می دهند آنها می دانند که فرصت ها بسیار محدود هستند و احتمال مخالف با آنها نیز وجود دارد.

رانا می گوید: "اگر فرصت باشد ، با خوشحالی می روم، این سفر یک تجربه عالی برای مطالعه چالش های زندگی و کار در مریخ خواهد بود. "

نیل آرمسترانگ و بوز آلدرین اولین مردانی بودند که در سال 1969 بر روی ماه فرود آمدند. ماموریت ناسا Artemis قرار است تا سال 2024 اولین زن و مرد بعدی را روی ماه فرود آورد.